وقتی سایتی کند می‌شود، پایگاه داده نخستین جایی است که باید نگاه کرد و دشوارترین جا برای نگاهی سریع. این صفحه مدت اجرا، اتصال‌های کنونی و بیشینه، شمار پرس‌وجوهای کند، رفتار حافظهٔ نهان و اندازهٔ هر پایگاه داده را نشان می‌دهد — به‌اندازه‌ای که در چند ثانیه بدانید مشکل اینجا خانه دارد یا نه.
اتصال‌ها در برابر بیشینهٔ پیکربندی‌شده همان عددی است که بیشتر قطعی‌ها را توضیح می‌دهد. سروری که به مرزش رسیده اتصال تازه را رد می‌کند، و برنامه خطای پایگاه داده‌ای گزارش می‌دهد که دربارهٔ علت واقعی هیچ نمی‌گوید. پرس‌وجوهای کند سر دیگر ماجرا هستند: مشتی از آن‌ها عادی است، اما شمارنده‌ای که پیوسته بالا می‌رود معمولاً یعنی پرس‌وجویی در تغییر طرح‌واره نمایهٔ خود را از دست داده است.
اندازه‌ها اینجایند چون مهار رشد زودهنگام آسان‌تر است. جدولی که بی‌مرز رشد می‌کند — سطرهای نشست، جدولی برای گزارش، صفی که کسی مصرفش نمی‌کند — تا وقتی فضا هست مشکلی کند است و ساعت سه بامداد که فضا نمانده مشکلی فوری. صفحهٔ دیسک در این پنل روی دیگر همین ماجرا را نشان می‌دهد.
خوب است بدانید این صفحه چه می‌بیند و چه نمی‌بیند. وضعیت MySQL را از درون می‌خواند — اتصال‌ها، پرس‌وجوها، اندازه‌ها — اما درباره آنچه پایگاه داده بر آن ایستاده خاموش است. سرویس متوقف‌شده را Monit می‌بیند و از دیسکی که رو به خرابی رفته SMART هشدار می‌دهد، معمولاً خیلی پیش از آنکه کندی در پرس‌وجوها پیدا شود. علت کندی یک پایگاه داده اغلب پایین‌تر از خود پایگاه داده است.