دیسک و فضای ذخیره‌سازی

سلامت دیسک، فضای آزاد و تلهٔ inodeها

دو مشکل دیسک سرورها را می‌خواباند و هیچ شباهتی به هم ندارند. کندْ درایوی است که رو به خرابی می‌رود، و SMART معمولاً آمدنش را می‌بیند. تندْ سامانه‌ای پرونده‌ای است که پر می‌شود و سرویس‌ها را با خود می‌برد: پایگاه داده‌ای که نمی‌تواند بنویسد، پایگاه داده‌ای است که می‌ایستد.

این صفحه هر دو را می‌پوشاند: اشغال به تفکیک سامانهٔ پرونده، ویژگی‌های SMART به تفکیک درایو، و دما. از میان ویژگی‌های SMART تنها شمار بخش‌های بازتخصیص‌یافته، بخش‌های در انتظار و بخش‌های تصحیح‌ناپذیر برون‌خط واقعاً خرابی را پیش‌بینی می‌کنند؛ اگر یکی از آن‌ها از صفر فاصله گرفت، به‌جای انتظار برای تأیید، جایگزین سفارش دهید. بیشتر مقادیر دیگر بی‌آنکه معنایی داشته باشند نوسان می‌کنند.

تمام‌شدن inodeها جداگانه نشان داده می‌شود، چون هنگام رخ‌دادن سخت گیج‌کننده است: دیسک از فضای آزاد خبر می‌دهد، نوشتن با این حال شکست می‌خورد، و هیچ چیز در جاهای بدیهی آن را توضیح نمی‌دهد. علت پوشه‌ای است با صدها هزار پروندهٔ ریز — داده‌های نشست، صف پست، حافظهٔ نهانی که هرگز چرخانده نشده — که ذخیرهٔ ثابت inodeهای سامانهٔ پرونده را می‌بلعد بی‌آنکه به ظرفیتش دست بزند.

گرفتاری سومی هم برای دیسک هست که چیزی را نمی‌شکند و تنها کند می‌کند: دیسک چنان مشغول است که فرایندها برایش صف می‌کشند. در اعداد نامش I/O wait است و به‌ندرت خودبه‌خود بالا می‌رود؛ پشت آن معمولاً چیزی زمان‌بندی‌شده است: پشتیبان‌گیری شبانه، بازسازی نمایه‌ها، یا پویش کامل ClamAV روی تمام سامانه پرونده. اگر سرور هر بار در همان ساعت سنگین می‌شود، دنبال زمان‌بندی بگردید نه دنبال خرابی.