Wordt een site traag, dan is de database de eerste plek om te kijken en de lastigste om snel in te zien. Deze pagina toont uptime, huidige en maximale verbindingen, het aantal trage queries, cachegedrag en de omvang van elke database — genoeg om binnen enkele seconden te weten of het probleem hier woont.
Verbindingen afgezet tegen het ingestelde maximum is het getal dat de meeste storingen verklaart. Een server die zijn limiet heeft bereikt weigert nieuwe verbindingen, en de toepassing meldt een databasefout die niets over de werkelijke oorzaak zegt. Trage queries zijn het andere uiterste: een handvol is normaal, een teller die gestaag oploopt betekent meestal dat een query bij een schemawijziging zijn index kwijtraakte.
De omvang staat erbij omdat groei vroeg makkelijker aan te pakken is. Een tabel die ongeremd groeit — sessierijen, een logtabel, een wachtrij die niemand leegt — is een traag probleem zolang er ruimte vrij is en een dringend probleem om drie uur ’s nachts wanneer die op is. De schijfpagina van dit paneel toont de andere kant daarvan.
Het loont te weten wat deze pagina ziet en wat niet. Zij leest de toestand van MySQL van binnenuit — verbindingen, query's, groottes — maar zwijgt over datgene waarop de database rust. Een gestopte dienst is wat Monit opmerkt, en voor een schijf die begint te bezwijken waarschuwt SMART, meestal ruim voordat de vertraging in de query's zichtbaar wordt. De oorzaak van een trage database ligt vaak onder de database zelf.