Het paneel wijzigt de Falco-configuratie niet — het toont alleen het fragment en de commando's die u op de server via SSH toepast.
# /etc/falco/rules.d/local-tuning.yaml - rule: <EXACTE REGELNAAM uit de lijst hierboven> condition: and not fd.name = /path/to/exclude append: true
sudo nano /etc/falco/rules.d/local-tuning.yaml sudo falco --validate /etc/falco/rules.d/local-tuning.yaml sudo systemctl restart falco 2>/dev/null || sudo systemctl restart falco-modern-bpf
Gebruik de exacte regelnaam. Als de lijst de berichttekst toont in plaats van de naam, schakel dan JSON-uitvoer in falco.yaml in (json_output: true); dan krijgt het dashboard de exacte regelnamen.
Falco wordt doorgaans besproken als Kubernetes-gereedschap, en vrijwel alles wat erover geschreven wordt veronderstelt een cluster. Het werkt uitstekend op een gewone Linux-server, waar het systeemaanroepen volgt en een melding geeft zodra een proces iets doet wat het niet aangaat: een shell starten vanuit de webserver, schrijven in een map met systeembinaries, gevoelige bestanden lezen, een onverwachte uitgaande verbinding openen.
Deze pagina toont de meldingen met hun prioriteit, de regel die afging, en het proces en de opdrachtregel erachter. Juist dat laatste detail onderscheidt Falco van logboekgereedschap: het meldt wat een proces werkelijk deed, niet wat een dienst daarover besloot te schrijven.
De standaardregelset is geschreven met containers in gedachten en zal op een kale server luidruchtig zijn tot hij is afgesteld. Pakketbeheerders, back-uptaken en cron-scripts laten geregeld regels afgaan die voor indringers bedoeld waren. Reken op een uur of twee om legitiem gedrag stil te zetten voordat de uitvoer bruikbaar wordt: een stroom meldingen die niemand leest staat gelijk aan geen meldingen.