| بسته | نسخه | |
|---|---|---|
| libssl3 | 3.0.2-0ubuntu1.12 → 3.0.2-0ubuntu1.15 | security |
| openssl | 3.0.2-0ubuntu1.12 → 3.0.2-0ubuntu1.15 | security |
| curl | 7.81.0-1ubuntu1.14 → 7.81.0-1ubuntu1.16 | security |
sudo apt update && sudo apt upgrade. پس از به‌روزرسانی هسته، راه‌اندازی مجدد لازم است.این صفحه به‌روزرسانی‌های امنیتی منتظر را جدا از به‌روزرسانی‌های معمولی بسته‌ها فهرست می‌کند، همراه با اینکه ارتقاهای بدون مراقبت پیکربندی شده‌اند یا نه و آخرین بار کی اجرا شده‌اند.
میدانی که از هر فهرست بسته‌ای سنگین‌تر است، نشانهٔ نیاز به راه‌اندازی مجدد است. به‌روزرسانی‌های هسته و کتابخانه‌های بنیادی با موفقیت نصب می‌شوند و تا ماشین دوباره راه نیفتد کاری نمی‌کنند: پس سروری می‌تواند بنا بر هر گزارشی کاملاً وصله‌خورده باشد و همچنان کد آسیب‌پذیر را در حافظه اجرا کند. مدت اجرا روی ماشینی که دویست روز است وصله‌ای اعمال‌نشده از هسته را با خود می‌کشد، دستاورد نیست.
ارتقاهای بدون مراقبت تقریباً روی هر سروری ارزش روشن‌کردن دارند، با دو تنظیم: آن‌ها را به‌جای همهٔ به‌روزرسانی‌ها به بایگانی امنیتی محدود کنید و پنجره‌ای برای نگهداری تعیین کنید تا راه‌اندازی‌های مجدد وقتی رخ دهند که شما تصمیم می‌گیرید. سناریوی ترسناک — به‌روزرسانی خودکاری که بدون نظارت سرویسی را می‌شکند — بسیار نادرتر از گزینهٔ دیگر است، یعنی آسیب‌پذیری‌ای شناخته که ماه‌ها بی‌وصله می‌ماند چون کسی فرصت نکرده است.
نصب این به‌روزرسانی‌ها بر عهده unattended-upgrades است و کار با نصب پایان نمی‌یابد. بسته‌ها فایل‌های روی دیسک را تغییر می‌دهند، پس اجرای بعدی AIDE و debsums اختلاف‌هایی گزارش می‌کند — اختلاف‌هایی برحق، اما ارزش دارد از نظر بگذرانید تا تغییر خودتان را از تغییر دیگری بازشناسید. سرویس‌های راه‌اندازی‌شده نگاهی جداگانه می‌طلبند: Monit آن یکی را که بالا نیامده است می‌بیند. و همین که به‌روزرسانی خودکار روشن باشد، Lynis آن را به حساب شاخص سخت‌سازی می‌گذارد — از معدود بندهایی که هم نمره را بالا می‌برد و هم واقعاً خطر را کم می‌کند.