| Port | İşlem | Kaynak | |
|---|---|---|---|
22/tcp |
ALLOW | Anywhere | |
80/tcp |
ALLOW | Anywhere | |
443/tcp |
ALLOW | Anywhere | |
8083/tcp |
ALLOW | Anywhere | |
3306/tcp |
DENY | Anywhere | |
25/tcp |
DENY | Anywhere |
UFW, çıplak iptables sözdiziminin hiçbir şeyi bağışlamaması yüzünden vardır ve bu işi başarır. Yapmadığı şey, aylar sonra bir kural kümesini kolayca gözden geçirilir kılmaktır; ufw status numbered otuz satır döndürdüğünde ve hangilerinin hâlâ gerekli olduğunu çıkarmaya çalıştığınızda.
Bu sayfa aynı kuralları gösterir, ama gelen ve giden trafiğin varsayılan politikalarını en başa koyar, çünkü unutulanlar tam olarak bunlardır. Kısıtlayıcı görünen bir kural kümesi, gelen trafiğin varsayılan politikası allow olarak kaldıysa hiçbir şey ifade etmez. Kurallar eylem, port, protokol ve kaynakla birlikte görünür; IPv6 kayıtları listeyi ikiye katlamak yerine IPv4 karşılıklarının yanında durur.
Aranmaya değer hatalar: tek bir test için açılıp hiç kapatılmamış bir port, localhost yeterliyken tüm arayüzlerde dinleyen bir servis ve tek bir adresin yeteceği yerde koca bir alt ağı içeri alan bir kural. Açık portlar sayfası tablonun diğer yarısını gösterir: bu kuralların arkasında gerçekte ne dinliyor.
Bu iki resmi düzenli olarak karşılaştırmakta yarar var, çünkü sessizce birbirinden ayrılırlar. Bir kural, kimsenin dinlemediği bir bağlantı noktasını kapatıyor olabilir; o zaman kural yalnızca kümedeki fazlalıktır. Tersi de olur: kapalı sandığın bir kuralın ardında, bütün arayüzlerde dinleyen bir servis. Bu sorunun eski yanıtı netstat ve hâlâ doğru bir yanıt; yalnızca çıktısını her seferinde gözle okumak gerekir.