Zorunlu erişim denetimi, bir programın ne yapabileceğine onu çalıştıran kullanıcının izinlerinden bağımsız olarak karar verir. Ubuntu ve Debian’da bu AppArmor demektir: çoğu sunucuda kurulu ve çalışır durumdadır, ve pek çoğunda pratikte hiçbir şeyi sınırlamaz.
Bu sayfa yüklü her profili kipiyle birlikte, sınırlı çalışan süreçleri ve hiçbir profili olmadan çalışan süreçleri gösterir. Kip, ilk denetlenecek şeydir. complain kipindeki bir profil neyi engelleyeceğini kaydeder ve hiçbir şeyi engellemez: yeni bir profili ayarlarken yararlı, öyle bırakılıp unutulduysa koruma olarak değersizdir. Bir süreci gerçekten yalnızca enforce sınırlar.
Sınırlanmamış süreçlerin listesi daha ilginç yarıdır. Ağdan erişilebilen her şey bir profilin altında olmalıdır: web sunucusu, veritabanı, posta artalan süreci ve kendi yazdığınız her uygulama sunucusu. Son retler de gösterilir, çünkü bir profil değişikliğinden sonra birdenbire aksamaya başlayan bir servis çoğunlukla kendini orada açıklar.